Edwin van der Sar

 

Edwin van der Sar stond op de middenstip en dankte uiteindelijk ook nog alle mensen van het geluid. Ik meende een massaal gegniffel te horen in de nokvolle Arena. Jack deed de veldinterviews en de camera keek recht langs zijn glimmende knikker in de ogen van Dennis. Ik vroeg me af of alle geniale voetballers een beetje loensen. Johan heeft het. Marco. De ogen van Edwin loeren ook niet helemaal symmetrisch de wereld in. Alsof ze voortdurend gericht zijn op de bal, die een paar meter achter de vragensteller ligt. Focus. Ik bedacht, dat het prikkend gevoel in mijn ogen paste bij het voetbalafscheid van Edwin. Was van der Sar administrateur van een middelgrote kantoorartikelenzaak geweest, dan was dit ons onthouden gebleven. De rationele rechtvaardiging voor de ontroering vond ik in het idee, dat die nuchtere, bescheiden, trouwe en hardwerkende familieman zoveel handen op elkaar kreeg. Je achtertuin schoon houden. Dat is nog een hele kunst.