de zomer van jaap

Soms probeer ik niets te doen. Dat gaat steeds beter. Het lijkt zo makkelijk, dat het soms onmogelijk is. Niets is relatief. Ik haal nog steeds adem. Gedachten stoppen niet, maar op een rustige plek kan ik naar ze kijken. Dan verbeeld ik een podium, waar ik gedachten alle kanten op laat springen. Stap voor stap beweeg ik dan richting coulissen.

Over non-dualiteit sprak Jaap van Zweden in een memorabele aflevering van vpro’s zomergasten. Vanuit een crisis werd hij ook dirigent over zijn eigen leven. Zijn autistische zoon gaf hem het stokje. Hij eindigde die zomeravond in 2009 met het vierde deel van de negende symfonie van Mahler. Muziek die ik niet eerder beluisterd had. Vrouw en dochters al in diepe slaap. Een donker huis. Een bank. En een vierkante lichtgevende kast. Bernstein dirigeerde rechtstreeks naar mijn hart. Afscheid nemen zonder vrees leek even mogelijk.

6 gedachten over “de zomer van jaap

  1. het is inderdaad geen muziek om de afwas bij te doen Cor,
    in de opbouw van de avond, het moment van de avond en als sluitstuk was het voor mij een bijzondere ervaring
    dank voor je reactie

    groet,

    Martin

  2. Houd moed,niet nadenken en niets doen, vergt enige oefening, maar het kan lukken. Vijf minuten kijken, per dag, naar iets wat niet door mensen is gemaakt is een goede oefening.
    Jaap van Zweden leerde het via een moeilijk pad. Jaren geleden een prachtige uitzending gezien van hem en zijn zoon.Hoe te leven en te laten leven.
    Diep respect. Groet!

  3. Ik zie je zitten. Kan bijna mee voelen.
    Muziek kan je naar de strot grijpen, kan je naar werelden brengen waar je niet altijd zijn wil of laat je nieuwe werelden ontdekken die je niet voor mogleijk hebt gehouden. Mooi, hoe muziek in jouw hart kan komen.

    Soms lig ik lang uit, in de zon, op de huiskamervloer.
    Het geluid volume 10.
    Eerst omringt het geluid mij.
    Dan dringen de tonen, de golven, de kleuren van de muziek door mij heen.
    Ze tillen me van de vloer.
    Soms richting hemel, soms richting hel.

    Jaap is een keer ontvoerd geweest. Door zijn adequate handelen kon hij ergens, bij een bezinepomp op de snelweg ontsnappen.
    Ik denk dat Jaap heel goed weet waar de hemel en de hel is.
    En het lijkt erop dat hij iedere keer weer opnieuw weet, hoe hij de aarde kan ontdekken. Ik vind het een bijzonder mens.

    Ik heb Mahler maar uitgezet tijdens deze reactie. Ut werd ff brrr……ik geloof dat ik ff The Beatels nodig heb, I love you YEHYEHYEH….;-)

    Mooi blog weer heer Hippo!

  4. lijkt me heerlijk, gewoon eens meer lawaai maken, dan de meisjes om me heen 😉 ik luister steeds minder vaak muziek (bijvoorbeeld in de auto steeds vaker de stilte); dat maakt wel, dat ik wanneer ik iets luister, dat veel bewuster doe en dan kan het zomaar gaan van hemel naar hel (en weer terug); mooi voorbeeld daarvan is de CD, die Mike Boddé maakte bij zijn boek ‘Pil’, dat gemoedstoestanden weergeeft o.a. van de donkere dagen in zijn depressie; ik kan daar echt misselijk van worden
    heel knap gemaakt dus

    hartelijke groet,

    hippo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s